ကၽြန္ေတာ္တို႔ရြာမွာ ဘဖိုးၾကည္ဆိုတဲ့ လူႀကီးတစ္ေယာက္ရွိတယ္။ အဲဒီလူ ႀကီးက လူေတြကို ဘယ္ေတာ့မွ အေကာင္းမျမင္ဘူး။ သူ႕အကို ဘဖိုးနီနဲ႔ ကေတာ့ လံုး၀ဆန္႔က်င္ဘက္ တစ္မိတည္းေပါက္ခဲ့ေပမယ့္ အက်င့္စ႐ိုက္ က တစ္ျခားစီ။ ဘဖိုးနီ အေကာင္းျမင္သေလာက္ သူကအဆိုးျမင္တယ္။ အေရးထဲမွ အဲဒီလူႀကီးက ရြာလူႀကီးတက္ျဖစ္လိုက္ေသး။ အေကာင္းမျမင္ ပံုမ်ားေတာ့အစ္ကိုရင္းေတာင္မေရွ
ဘဖိုးနီ သကၤန္း၀တ္သြားေတာ့ ဘာေျပာတယ္မွတ္သလဲ။“ဒီေကာင္ သကၤန္း၀တ္တာ တရားရလို႔မ်ားမွတ္ မေနနဲ႔ေဟ့။ ကပ္စရာမိန္းမ မရွိေတာ့လို႔ ၀တ္တာ” တဲ့။
အဲဒီရြာလူႀကီးဆိုေပမယ့္ ကိုယ္တိုင္ဦးစီးဦးေဆာင္ဘာတစ္
အုပ္စုတစ္စုထဲမွာ ရွိတဲ့ ရြာေတြ စုေပါင္းၿပီး ဘုရားပြဲအႀကိဳ ေဘာလံုးပြဲ က်င္းပေလ့ရွိတယ္။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ဘဖိုးၾကည္လာၾကည့္တဲ့ပြဲတိုင္းရြ
ဘဖိုးၾကည္ လာမၾကည့္တဲ့ ႏွစ္က်မွပဲရြာသားေတြေျခစြမ္းထက္ ဖိုင္နယ္ပြဲ တက္ခဲ့ၿပီး ေနာက္ဆံုး ဒိုင္းဆုႀကီးကို အရယူႏုိင္ခဲ့တယ္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ဘဖိုးၾကည္ရဲ႕ခ်ီးက်ဴးစကားသံ ေသခ်ာၾကားရၿပီဆိုၿပီး ေထာ္လာဂ်ီသံုးစီး အျပည့္အသိပ္ပါလာတဲ့ ရြာသူရြာသားေတြ ေဘာလံုးကြင္းကေန ေတာက္ ေလ်ာက္ ဘဖိုးၾကည္အိမ္ေရွ႕အေရာက္ေမာင္း
ဒီတင္ ဘဖိုးၾကည္အိမ္ထဲက ထြက္လာၿပီး ျပန္ေျပာလိုက္ ပံုက “ေအာ္ မင္းတို႔ႏိုင္ခဲ့တာလားဒါဆိုရင္ေ
No comments:
Post a Comment
သင့္ရဲ႕ ထင္ျမင္ခ်က္ စကားေလးတစ္ခြန္းဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ ေရွ႕ဆက္ေရးသားရန္ အားေဆးေလး တစ္ခြက္ပါပဲဗ်ာ